ادم ها چه چیزهای ساده ای ندارند

گاهی وقت‌ها دلت می‌خواهد با یکی مهربان باشی، دوستش بداری و برایش چای بریزی.
گاهی وقت‌ها، دلت می‌خواهد یکی را صدا کنی، بگویی سلام، می آیی قدم بزنیم؟!
گاهی وقت‌ها دلت می‌خواهد یکی را ببینی، شب بروی خانه بنشینی، فکر کنی و کمی برایش بنویسی.
گاهی وقت‌ها،
آدم چه چیزهایِ ساده‌ای را ندارد!

افشین صالحی

خانه هوشمند

چند سال پیش یکی از اهداف بلند مدتم این بود که یک خونه ی هوشمند طراحی کنم. و حتی به تولید انبوه برسونم. هوشمند به معنای کامل هوشمندی یک موجودیت. اما اخیرا ً به این نتیجه رسیدم کامپیوتر ها نباید وارد زندگی غیر صنعتی انسان ها( اجتماعی/ خصوصی / تفریحی و ...) می شدند! کامپیوتر ها زندگی رو به شدت برای ما یکنواخت کردن. اصلا لذت زندگی به متنوع بودنش (از نظر سبک زندگی و کارهای روزمره نه از نظر جزئیات هر پارت ) هست. فرض کنیم دما خونه اتوماتیک تو رنج مناسب تنظیم بشه! آنچه ما انتظار داریم راحتی و اسایش هست اما آنچه در بلند مدت بهش خواهیم رسید یکنواختی و هست. اصلا لذت اینکه بیای خونه ببینی سرده بری جلو بخاری خودت رو گرم کنی کجا! یا اصلا ربات برات اشپزی کرد همیشه هم غذاش عالی از اب در اومد. بعد مدتی یکنواخت میشه. اصولا هر از چند گاهی باید بوی سوختگی غذا تو خونه بپیچه که لاقل بهونه ای برا جر و بحث پیش بیاد. هر جنبه ای از هوشمندی رو که بخایم تو زندگی شخصی در نظر بگیریم در مقابل از قدرت خلاقیت و لذت تجربه ی تنوع کم کردیم. یاد آی روبوت افتادم . هر چند زمینه ی متفاوتی داره اما تو اون هم ربات ها بودن که ادم ها رو به نحوی کنترل میخاستن بکنن. ما هم داریم کنترل خودمون رو کم کم میدیم دست سیستم های هوشمند. باید مواظب بود

  • 1
  • 2
Free WordPress Themes - Download High-quality Templates